Yıllardır tekrarlanan bir yanlış inanış var: iki gelirli aile bütçesi sadece yüksek gelirlilerin ilgilenmesi gereken bir alandır. Gerçekte durum tam tersi ve nedenini rakamlarla açıklıyoruz.
Her finansal aracın güçlü ve zayıf tarafı vardır; biri getiri sunarken diğeri esneklik ya da güvenlik sağlar. İki gelirli aile bütçesi ile diğer seçenekleri kıyaslarken aynı ölçüt setini kullanmak, elmayla armudu karşılaştırmayı önler. Risk, likidite ve vade üçlüsü temel eksenlerdir.
Genellikle, karşılaştırma tek seferlik değil, dönemsel olarak tekrarlanmalıdır. Faiz ve enflasyon koşulları değiştiğinde dün mantıklı olan seçim bugün geride kalabilir. İki gelirli aile bütçesi ile ilgili tercihleri yılda en az bir kez yeniden gözden geçirmek yerinde olur.
Çoğunlukla, iki gelirli aile bütçesi konusunda en yaygın hata, planı fazla karmaşık kurup birkaç ay içinde takip etmeyi bırakmaktır. İkinci sırada gelen hata ise tek bir iyi haberden sonra tutarı aniden büyütmek ve nakit dengesini bozmaktır. Her iki hata da yazılı bir üst sınır belirlemekle önlenebilir.
Çoğu zaman, gelir kesintisi, sağlık gideri veya beklenmedik bir tamir, en düzenli planı bile sarsabilir. İki gelirli aile bütçesi için üç ila altı aylık zorunlu giderleri karşılayacak bir nakit tamponu ilk savunma hattıdır.
Çoğu durumda, kulaktan dolma bilgiler çoğu zaman doğru gibi görünen ama eksik olan cümlelerdir. İki gelirli aile bütçesi konusunda büyük paran yoksa başlayamazsın ya da bu iş kesin kazandırır türü genellemeler en sık rastlananlardır.
Genellikle, bir iddiayı test etmenin yolu kaynağını ve hesabını sormaktan geçer. İki gelirli aile bütçesi ile ilgili her tavsiyeyi kendi gelir, gider ve risk toleransınıza göre süzmek gerekir.
Öte yandan, getiri elde etmek kadar, bu getirinin nasıl beyan edileceğini bilmek de plana dahildir. İki gelirli aile bütçesi ile ilgili işlemlerin bir kısmı stopajla kapanırken bir kısmı yıllık beyan gerektirebilir. Yıl içinde kayıt tutmak, beyan döneminde işi birkaç saate indirir.
En yaygın hata, birikimi ay sonunda artan paraya bırakmak ve yıllık ödenen sigorta, vergi gibi kalemleri bütçeye yazmamaktır. İkinci sık hata, gelir arttığında harcamaları aynı hızda büyütmektir. Üçüncüsü ise acil fon oluşturmadan riskli yatırıma girip zorunlu anda zararına satış yapmaktır.
Genellikle, şart değil; defter, tablo ya da banka uygulamasının kategori raporu da aynı işi görür. Önemli olan aracın kendisi değil, kaydı düzenli tutmanız ve ay sonunda gerçekten bakmanızdır. Karmaşık bir sistem kurup üç hafta sonra bırakmaktansa, basit bir yöntemle bir yıl devam etmek çok daha değerlidir.
Kural olarak, nakdi tek bir enstrümanda tutmak yerine vade ve varlık türü açısından dağıtım yapmak gerekir. Faiz getirisi, kıymetli maden, döviz ve fon gibi araçların ağırlığını risk toleransınıza göre belirleyin. Reel getiriyi hesaplarken nominal kazançtan dönemin enflasyon oranını düşmeyi unutmayın.
Hesaplamaya yalnızca ana tutarı değil, komisyon, vergi ve masraf kalemlerini de dahil etmek gerekir. Kaynaklarda verilen oranların yıllık mı yoksa dönemsel mi olduğunu mutlaka kontrol edin. Aynı ürünü farklı kurumlarda karşılaştırırken tüm maliyetleri içeren toplam rakamı esas alın.
Kural olarak, unutmayın ki iki gelirli aile bütçesi konusunda başarı, tek seferlik büyük hamlelerden değil, aylarca sürdürülen küçük ve düzenli alışkanlıklardan doğar.